99

یک پنج شنبه خوب

گفته بودم که پنج شنبه ها گرند راند داریم.اولین روزی که رفتیم بخش جراحی چیف رزیدنت بهمون گفت پنج شنبه ها روز ضایع شدناکسترن هاست، گفت پنج شنبه ها خیلی ها مثل لبو می شن! راست هم می گفت دو تا پنجشنبه ای که گذشت واقعا حال گیری بود مخصوصا پنج شنبه گذشته که یکی از اتندها حالدو تا از بچه ها رو اساسی گرفت!

اما دیروز یه گرند راند عالی داشتیم مثل راندهایبخش قلب که بار آموزشیش خیلی بالا بود و کلی چیز یاد گرفتیم.

سراغ هر بیماری که می رفتیم، اتند از اکسترنی کهمسئول اون بیمار بود می پرسید از این بیمار چی یاد گرفتی؟ می گفت هر بیمار مثلیه اطلس زنده و دوست داشتنیه که حالا که در اختیار شماست باید سعی کنید تااونجایی که می تونید ازش چیز یاد بگیرید.

می گفت سراغ هر بیماری که می رید اول یه کمباهاش صحبت کنید تا بهتون اعتماد کنه و بعد که می خواید physical exam انجام بدید اول از بیمار اجازه بگیرید و بعدکارتون رو شروع کنید نه مثل خیلی از رزیدنت ها که وقتی که بیمار خوابه میان بالاسر مریض و بدون اینکه بیمار رو بیدار کنن شروع می کنن به معاینه، می گفت خودتون روبذارید جای این بیمارها، دوست دارید کسی باهاتون اینطوری رفتار کنه؟ (چندین وچندین بار رزیدنت ها به ما گفتن وقتی بالا سر مریض می رید لازم نیست اجازه بگیریدو همین که شروع کردید به صحبت پتوی بیمار رو بزنید کنار و کارتون رو شروع کنید)

خلاصه این که این راند علاوه بر نکات آموزشیخیلی خوبی که داشت یه سری نکات اخلاقی هم یاد گرفتیم که بهتر از نکات آموزشیش بود.

کاش همه اتندهامون اینقدر ماه بودن

+گوش کنید: سلام